بزرگترین مرجع دانلود تحقیق و مقاله

تحقیق در مورد زن -تعداد صفحات 40 ص -فرمت word ورد

مقدمه

در بينش اسلامي زن و مرد هر دو از يک جان و يک ماده آفريده شده است و در ذات و جوهر تفاوتي با يکديگر ندارند.بنابراين هر دوي آنها انسان ناميده مي شوند و خداوند پس از خلقت آنها،«فتبارک الله احسن الخالقين»به خود گفته است.با وجود اينکه اين دو صنف تفاوتي در ذات و جوهر و توانائي رشديابي و کمال جوئي با هم ندارند، اختلافي در ميان آنها مشاهده مي شود که پاره اي از آنها لازمهي بقاي نوع آدمي است.تفاوتهاي ديگري مانند تفاوت در عقل، در ميان اين دو صنف مطرح است که انسان را دچار حيرت مي کند.اما چگونه ممکن است که خداي باري تعالي براي موجودي ناقص العقل و معيوب تعبير«فتبارک الله الحسن الخالقين»به کار ببرد؟؟چگونه است که در بعضي از تعابير ديني، واژه هاي ناقص العقل و ناقص الايمان به کار رود؟؟در اين نوشتار سعي بر اين است که براي رفع اين شبهه، ضابطه هائي مطرح شود تا بتوان بر اساس آن ضوابط، درباره ي احاديثي اين گونه قضاوت و داوري شود.

اما زن در نهج البلاغه:

زن در نهج البلاغه ترسيم يک طرح يک بعدي از چهره ي کامل زن در قرآن است.فضاي اين طرح را جوي آکنده از فتنه هاي زمانه و دسيسه هاي سياسي در بر گرفته است.زنان در نهج البلاغه با عبارتهائي چون عقرب ،ناقص العقل، ناقص الايمان، و ناقص البهره وصف شده اند و مع االسف ، اکثر شارحان در نهج البلاغه نيز در جهت اثبات اين مطلب بر آمده اند که زنان در مقام عبوديت، عروج و تکامل، دريافتهاي ذهني و انتزاعات عقلي از مردان ناقصترند.

پس در اين ميان، آيات قرآني چه مي شود؟؟ مگر نه اين است که ملاک شناخت سخنان ائمه در احاديث و دعاها، هماهنگ بودن مفاهيم و معاني آنها با قرآن و کلام الهي است.

قرآن ماهيت زن و مرد را يک چيز مي شمارد .بر خورداري آنها از ارزشهاي معنوي، مانند ايمان و عمل صالح ، علم ، تقوي ، سبقت در ايمان ،جهاد و هجرت يکسان دانسته است و در کسب صفات عالي انساني، تفاوتهائي ميان آن دو قائل نيست.(در سوره هاي نساء آيه 1، اعراف آيه 189، زمر6، نمل 97، مجادله 11، حجرات 13، واقعه 10 و 11، نساء 95 ، آل عمران 195، احزاب 35)

توان رشد و کمال جوئي براي هر دو يکسان است و هر دو مي توانند به مقامات بلند معنوي و انساني راه يابند.اين چنيني است که زنان مسلمان ما در پي تصويري شايسته از مقام انساني زن در نهج البلاغه مي گردند.

اما متأسفانه از يک سو، برخي تعابير موجود در نهج البلاغه، مانند نقصان عقل و نقصان ايمان، اين ديدگاه را آسيب پذير مي سازد و از سوي ديگر،تشت و تناقض موجودي در آراي شارحان نهج البلاغه، مانع درک صحيح امام علي(ع) مي شود.

اين شارحان گاهي با زبان فلسفه و گاه با زبان تاريخ و يا روانشناسي در صدد توجيه عبارات نهج البلاغه بر آمده اند و با هر کلام، زن مسلمان را در اين ميان متحير ساخته اند.واقع آن است که درک مردان از روحيه ي زنان درکي تجربي و حصولي است و هنوز مسأله روح زن و ماهيت واقعي وي در پرده اي از ابهام و در نهايت، در پس تأويلات قرآن، مجهول مانده است و عبارات نهج البلاغه در انتظار شارحي راستين است تا باطن آنها را بنمايد. بنده نيز به نوبه خود در جستجوي آن هستم که به تصوير راستين کلمات نهج البلاغه دست يازيم و بذر اطمينان را در قلب زن مسلمان متحير بيفشانيم و اعتلاي فکري و روحي زنان مسلمان و هويت انساني و اسلامي او را به مقصد و مقصود برسانيم نه به شکل سطحي و گذرا ، بلکه به شکلي اصولي، با مسائل نظري و ديدگاههاي موجود در باره زن برخورد کنيم و گامي کوچک در مسير احياي فرهنگ راستين اسلام بردارم و به رسالت خويش در اين زمينه عمل کنيم.